3

Leven is afleiding. Denken is leven. Leven is het afgeleide van denken. Beweging is stilstand. Stilstand is beweging. Je niet-bewegen zonder focus, is chaos van het denken dus het leven.

Als ik mijn gedachten niet op iets richt, lijkt het alsof mijn lichaam ter compensatie houvast zoekt. Ik bijt nu al een behoorlijke poos onafgebroken op de binnenkant van mijn mond. Linksonder mijn onderlip zit een stukje week vlees dat ik voortdurend tussen de spleet van twee van mijn tanden bijt en er vervolgens doorheen trek, soms in één haal, soms in twee etappes: wanneer de inwendige huid na een eerste ruk nog even blijft hangen voordat deze, steeds iets meer opgezwollen, terugveert.

Deze hele analyse is totale nonsens; bezigheidstherapie. Wat ik zeg klopt niet eens. Nog steeds bijt ik op mijn lip, nog steeds ben ik op zoek naar houvast. Toch is er ondertussen wat tijd verstreken en… heb ik mij als God gedragen. Ik heb mijn zielige lengte gebogen naar ingevingen, deze vermoeid opgeraapt in een poging de aandacht van mijn zelfopetende reflexen de baas te worden en me te verzoenen met het échte leven, het échte denken, zoals de groten der aarde.

Weer heb ik gefaald.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.