Astrolijn

Het is eigenlijk onmogelijk om hier voor elkaar te krijgen wat zij me vraagt. Twee verdiepingen is veel, vooral vergeleken met de bescheiden etages waar ik normaal kom. Ze woont op de eerste, met vanuit haar woonkamer een trap naar een ruime zolderkamer. Onder haar woont haar moeder.

Toch is de dochter mijn cliënt. Ze heeft iets. Ze heeft me onze eerste ontmoeting verteld wat, maar ik ben het alweer vergeten. In één oogopslag is in ieder geval duidelijk te zien dat ze iets heeft. Nog duidelijker wordt het als ze begint te praten:

“Ahhhhhh, jaaaaaaa, nou, dan wil ik je weer even vragen of je alles wilt dweilen en dit keer niet te nat alsjeblieft, en alles afstoffen want ik heb namelijk ook astma.”

“O wat vervelend,” zeg ik oprecht.

“Ahhhh, ja heh, wat vervelend heh , nou jaaa , ahhhhh, en of je ook alle balken hier op zolder wilt afstoffen, en de badkamer, hier is ook de wc, kijk, ahhhhh, als het niet lukt geeft het niet hoor, en of je wilt stofzuigen, ook onder het bed en onder het tapijt, zowel boven als beneden, en of je ook die dingetjes op de rand wil meenemen, maar wel graag weer terug zetten op hun plek maar dat begrijp je wel toch, ja ahhhhhh, het lijkt wel veel hehh, maar johhhhh, kijk maar gewoon wat je afkrijgt, ahhhhhhh, hihi.”

Het is dat je weet dat ze iets heeft.

“Oké, ik ga aan de slag.”

“Ahhh, jaaahh, ik zit even boven, als je me nodig hebt hoor ik het wel.”

Na twee en een half uur stoffen, stofzuigen en dweilen in de keuken en woonkamer, besluit ik om haar zolderetage te gaan doen. Hier bevindt zich haar bed, haar bureau en de badkamer. Als ik boven kom zit ze achter haar computer met iemand aan de telefoon:

“Ahhh, ja, ik begrijp het, en u wilt weten of diegene nog bij u terugkomt, ahhhh, ja wat vervelend, ik begrijp het, als u even uw geboortedatum wilt zeggen dan kan ik even voor u kijken.”

Ik zie hoe ze wat lukraak op haar muis klikt terwijl haar pc-scherm blanco blijft. Ze heeft mij nog niet gezien.

“Ahhhh, ja ik zie dat zij even wat afstand nodig heeft, maar dat ze nog van u houdt, ahhhh, wat fijn heh, …jaahhh, …dat begrijp ik. Ook zie ik dat u vooral door moet gaan met wat u doet, maar wel iets rustiger aan, u neemt teveel hooi op uw vork, kent u dat van uzelf, …ahhhhh, ja dat dacht ik al.”

Ik dacht het ook al. Astrolijnen worden gerund op zolderkamertjes door geestelijk gehandicapten.

Als ze me opmerkt, staat ze op met de telefoon aan haar oor en loopt naar beneden. Voor mij mooi de tijd om nog even snel te stofzuigen. Ik heb nog een half uurtje, maar moet ook haar badkamer nog doen. Ik besluit toch maar eerst haar sanitair onder handen te nemen, aangezien ik ontzettend nodig moet poepen. Dat doe ik altijd liever nadat ik de wc heb schoongemaakt.

Als ik klaar ben pak ik de stofzuiger, mevrouw zit inmiddels weer op haar plek. Ik ben nog geen minuut bezig of een nieuw slachtoffer laat haar telefoon overgaan. Ze staat meteen op, maar loopt dit keer niet naar beneden. Ze stapt resoluut de badkamer in en sluit de deur achter zich. Binnen drie seconden staat ze echter weer buiten en besluit toch maar naar beneden te lopen.

Een paar dagen later krijg ik een telefoontje van kantoor. Ik hoef er niet meer te komen. Over de telefoon had ze gezegd dat wij elkaar niet lagen. Het zal wel iets met mijn sterrenbeeld te maken hebben gehad. Maar ik denk dat de werkelijke reden is, dat mijn stront meer impact heeft dan alle sterren en planeten bij elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.