Bericht onverzonden

Ik gaf je 160 tekens
Soms zelfs nog meer
Het was toch duidelijk te lezen

Het stond op mijn lippen
Rond mijn ogen
In het ongemakkelijk strelen van je haar

Toch moest ik je ze zeggen
In zinnen vol van poëzie
Volledig onverstaanbaar

Pas na lang peinzen
Durfde ik te verwoorden
Wat miljarden, eeuwen noemen

Zo gewichtig als de letters mij verlieten
Zo lichtjes nam jij ze

En ik zou ze nog herhalen
Steeds zachter, steeds zwaarder

Langzaam droogt de inkt
Verloren in een brief
Er zijn alleen maar woorden
Verder is er niets

Mijn taal werd nooit de jouwe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.