Online poëzie

“Heb je al eens wat gepubliceerd?”
“Ja”
“Waar?”
“Online”
“O”

Ik neem het u niet kwalijk

“Wat voor gedichten schrijf je?”

Ik wil zeggen over u
Over de stilte onder de douche en het kletteren van de verstreken jaren
Mijn rol daarin, het zetten van thee en luisteren naar vroeger toen de wereld
wat tastbaarder was en de letters gewoon konden worden opgevouwen

“Ik schrijf van alles”
“Ken je Johan de Grove en Diederik Tweestrijd?”
“Nee”
“Nee?”

Ik schrijf in een taal die u niet meer begrijpt
Niet abstract, direct met uw billen bloot
Naaktschilderijen zonder Photoshop

“Nee, maar ik ken wel Remco Campert”
“Ja, natuurlijk”
“Het leven is vurrukkulluk?”
“Nee”

Het is jammer dat mevrouw nu blind is
Er niet genoeg tijd is om het haar voor te lezen
Haar borsten zijn niet meer de eilandheuvels in vol maanlicht
De poëzie is eruit

“Dan moet u opnieuw leven”
Ze lacht
“Ik zet u wel op internet”
“Je gaat je gang maar jongen”

Dit gedicht schreef ik in opdracht van een goede vriend van mij, Ernst-Jan Pfauth. Naast wereldberoemd blogger is hij één van de curatoren bij curated.nl. Vanuit die service stuurt hij elk kwartaal een literaire ontdekking naar zijn abonnees. Dit keer de roman Mr. Penumbra’s 24-Hour Bookstore, door Robin Sloan. Over hoe internet en literatuur elkaar prachtig aanvullen. Mijn stukje online poëzie werd gedrukt en als voorafje bij het boek gevoegd.

Niet schrikken op Youtube

“Niet schrikken” is ondertussen wel een klassieker in mijn zeer bescheiden oeuvre. Deze uitvoering plaatst het gedicht echter weer in een geheel nieuwe dimensie. Ik ben trots dit filmpje met je te mogen delen. De muziek is van Rikenik. Wil je ons live zien optreden? Hier vind je onze speeldata.

Laatste avondmaal

Een groot fort van hout
Volle maan
Zee van licht en ruimte
De baai klotst, het kampvuur knispert

Het is mooi hier en fijn
De wind door mijn haren en die van mijn dochter en door de afgerafelde vlaggen boven het bouwwerk
Dit is met liefde gemaakt

Uren, dagen, maanden, jaren?
Zwoegen
Sterke en minder gespierde bovenlijven
Vrouwenlijven, Nederlandse, Antilliaanse

“Dit biertje is lekker zeg”
“Slaapt ze?”
“Ja”
“Wat is ze mooi zo”

Dit is geen villawijk, geen slavenhut
Vanavond is dit ons eiland
Dit is voor ons gebouwd
Dit moment

Er komt een auto aan
Zullen ze ons niet en de vrouwen
Ik heb een kind
Iemand moet gaan kijken

“We gaan levend ten onder, dit smaakt goed”
“Ja”
“Ons laatste avondmaal”
“Proost”

Vrije val

Het begon met een val
Daarna nog één

Het revalideren kwam niet meer op gang
Maar opgenomen worden

Thuis daar is uw vrouw

Zij haalde u uit moeders schoot
U bent haar levenswerk

Nu kijkt u rond
Uw luier wordt verschoond

“Ligt u zo lekker, meneer?”
U wijst naar haar

Mijn hand op haar schouder
Een traan langs haar wang

“Hij is nog steeds mijn man
Ook al noemt hij mij zijn moeder”

Luister naar je moeder

Luister niet naar ze
Naar je leraren
1 + 1 = immers soms ook 3

Luister niet naar je oma
Dat is mijn moeder
Daar moet ik al naar luisteren

Luister niet naar mannen in pak
Vrouwen met een strenge blik
Naar de televisie
Of een papegaai zonder veren

Dat zijn namelijk napraters
Kleurloze dieren
Zwart/wit
Ze zeggen niets

Luister niet naar klassieke muziek
Maar naar jazz
Of liever nog de blues
Want daar hou ik van
Dus dat is goed

Luister niet naar schrijvers
En vooral niet naar wetenschappers
Die zoeken een verklaring
En die is er niet
Jij bent ook maar toeval

Luister niet naar de koning
Die als jij groot bent op de troon zit
Want die richt zich tot het volk
En daar val jij niet onder

Maar bovenal
Luister niet naar god
Want dat ben ik
Je vader

Luister naar je moeder
Die heb ik op een dag ontmoet
Toen sprak zij de waarheid