Ga jij maar zonder mij

Iemand vertelde mij dat ik eens mee moest doen met schrijfwedstrijden.  Heel, heel vroeger heb ik een keer een gedicht geschreven en opgestuurd. Niks gewonnen. Nooit meer een gedicht geschreven, tot mijn ware ‘ik’ toch weer boven is komen drijven. Nu, zo’n tien jaar later, is de eerste schrijfwedstrijd die ik op internet zie verrassend genoeg een dichtwedstrijd. De deadline was toen ik het zag al over twee dagen. Ik schreef zonder aarzelen een gedicht met het vuur dat mijn onzekere zelf van vroeger meteen opslokte. Het thema was ‘feest’, en iedereen was uitgenodigd. Ik dacht bekijk het maar. Ga jij maar zonder mij… en dat is wat ze deden. Gek genoeg won ik de eerste prijs, met het volgende gedicht.  “Ga jij maar zonder mij” verder lezen

Gouden vleugels

Het volgende gedicht is geïnspireerd op een bijzonder meisje uit Den Haag. Op een avond nadat zij met een vriendin wat was wezen drinken in de stad moest ze met de tram terug naar huis. Haar tram had een storing waardoor ze een andere moest pakken. Dit betekende dat ze moest overstappen op een van de meest ongure plekken van Den Haag. Nadat ik met haar aan de telefoon zat werd ze hardhandig berooft door drie grote negers en moest ze rennen voor haar leven. Op blote voeten rende ze naar huis nadat ze haar pumps had uitgetrokken. In plaats van de dader op te sporen en hem te vermoorden schreef ik het volgende gedicht:

“Gouden vleugels” verder lezen