De Muur

De laatste tijd stoor ik me steeds meer aan de tuin van de buren. Of eigenlijk niet alleen de tuin, ook hun huis is mij een doorn in het oog. Sterker nog, de buren zelf zijn mij al teveel.

Ik geef toe, ik woon hier vrij riant. Zo op de Veluwe in een villastraat vernoemt naar onze Prins. Elke ochtend wordt ik omringd door eekhoorntjes die hier nog altijd vrijuit ronddartelen.

Toch stoor ik me aan hen. Ik heb besloten om een muur te laten bouwen. Een betonnen wand die loopt van het uiterste puntje van mijn voortuin tot het diepste punt van mijn achtertuin. En hoog, het liefst zo hoog als de hoogste oerspar op hun grondgebied.

Ik heb al drie verschillende offertes op laten maken, het gaat me kapitalen kosten. Maar wat maakt het uit. Dagelijks bespaar ik aan uitgaven die ik niet doe. Ik koop alleen de c-merken van de goedkoopste buurtsuper en heel veel vries ik in.

Mijn zoon vindt het geen goed idee. Hij stelt voor om gewoon een nieuwe rij bomen te planten. Hij nam me mee naar het tuincentrum waar tegen een veel lagere prijs een rij bomen stond. Gezien de lengte van mijn tuin kwamen ze helaas net één boom tekort.

De winkelbediende opperde om dit gat op te vullen met een mooie oleander. Een boom die in de lente prachtig tot bloei komt, in tegenstelling tot het eentonige groen van de andere bomen. Dit soort behoorde alleen wel tot een ietwat hogere prijsklasse.

Ik twijfel nu nog steeds. Stiekem droom ik van een muur rondom mijn huis. Het enige waar ik nog kan kijken, is omhoog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.