De schoonmaakster

Wanneer ik vertel dat ik samen met mijn vriendin een dochtertje heb, word ik meteen gecorrigeerd door mevrouw.

“Je vriendin, ik neem aan dat je het hier over je vrouw hebt. In mijn tijd kreeg je geen kinderen van vriendinnen.” 

Ik durf nu niet meer te zeggen dat we niet getrouwd zijn, dus vraag meteen ter afleiding of zij zelf ook kinderen heeft.

“Ik heb een zoon, maar hij is geadopteerd hoor.”

“O, dat geeft toch niet”, zeg ik maar.

“Hij is de zoon van de schoonmaakster van mijn schoonmoeder. Ik hielp haar geregeld een handje in het grote huishouden daar. Toen zij op een dag plots naar het ziekenhuis moest om te bevallen, kwam dit voor iedereen als een grote verassing. Niemand had ook maar een moment in de gaten dat zij zwanger was. Al naar haar eerste persweeën zij ze tegen mij: jij bent goed voor mij geweest, dus je zal ook wel goed voor mijn kind zijn. Zodoende dus.”

“En wie is dan de vader”, vroeg ik nieuwsgierig als ik was.

“Dat weet niemand. Ze was gewoon ineens zwanger.”

Met een lichtjes fronsen van mijn voorhoofd geef ik blijk van mijn verbazing. Vervolgens vraag ik voorzichtig of ze haar zoon wel heeft verteld dat hij meteen na zijn geboorte is afgestaan.

“Uiteraard, dat geheime gedoe daar hou ik niet van”

“Is hij nooit opzoek gegaan naar zijn biologische ouders?”

“Nee, het interesseerde hem eigenlijk vrij weinig. Hij woont nu overigens in Indonesië, met een Indonesische. Zijn moeder had ook iets van dat. Ik heb eigenlijk nooit geweten waar zij precies vandaan kwam. Gek genoeg lijkt hij nog het meest op mijn schoonvader. Die hield trouwens ook zo van die exotische typetjes. Hoewel zijn vrouw, mijn schoonmoeder dus, is ontsproten uit twee oer-Hollandse knolrapen. Begrijp jij dat nou?”

“Nee”, zeg ik maar, hoewel ik zo mijn vermoedens heb. En terwijl ik mevrouw haar medicatie aanreik, want daarvoor ben ik hier, bedenk ik dat ik ook zo weinig op mijn moeder lijk. Als moderne huisvader weet ik overigens wel steeds behendiger met de stofzuigerslang om te gaan. Ook één van de opvallendste kwaliteiten van Riet, mijn ouders oude schoonmaakster.

3 gedachten over “De schoonmaakster”

    1. Hey André, bedankt voor je reactie. Ik ben altijd blij als iemand reageert en al helemaal als diegene mijn schoonvader is. Hoewel in de context van dit verhaal… hadden jullie niet ook een schoonmaakster in huis 😉

  1. Ja, Riet. Wie kent haar niet in Nieuwkoop en omgeving. Ik wist niet dat je nog een foto had van haar:)). Ik heb weer eens gelachen. Mooi verhaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.