Ga jij maar zonder mij

Iemand vertelde mij dat ik eens mee moest doen met schrijfwedstrijden.  Heel, heel vroeger heb ik een keer een gedicht geschreven en opgestuurd. Niks gewonnen. Nooit meer een gedicht geschreven, tot mijn ware ‘ik’ toch weer boven is komen drijven. Nu, zo’n tien jaar later, is de eerste schrijfwedstrijd die ik op internet zie verrassend genoeg een dichtwedstrijd. De deadline was toen ik het zag al over twee dagen. Ik schreef zonder aarzelen een gedicht met het vuur dat mijn onzekere zelf van vroeger meteen opslokte. Het thema was ‘feest’, en iedereen was uitgenodigd. Ik dacht bekijk het maar. Ga jij maar zonder mij… en dat is wat ze deden. Gek genoeg won ik de eerste prijs, met het volgende gedicht. 

Ga jij maar zonder mij

 

Als er reden voor zou zijn,

Zou ik meegaan,

 

Ik zou dansen en opgaan in de muziek,

Drinken tot ik neerval,

Van vreugde en huilen van geluk,

 

De tranen zullen mijn ziel reinigen,

Het leed verkoelen,

De oorlog doen vergeten,

 

Maar nu er vrede is in overvloed,

Is de rede zoek,

Onbestemd loop je rond,

En zoen je een meisje,

 

Pas als ze weer weg is,

De volgende ochtend,

Knaagt de leegte,

 

De leegte,

Slechts even opgevuld met alcohol en valse liefde,

Er resteert een kater die zijn klauwen trekt,

Het hart verscheurt en je hoofd doet pijn,

 

Ga jij vanavond maar zonder mij,

Dan vul ik haar op,

Met dromen die veel echter zijn

Eén gedachte over “Ga jij maar zonder mij”

  1. Ik ben nu al een tijdje je gedichten aan het lezen en nu ik op deze stuit snap ik dat je hebt gewonnen. Jij snapt dat feest niet altijd een “feest” hoeft te zijn. Wat schrijf je toch heeerlijke shit man 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.