Is dit geen mooie kerstgedachte 2.0

Het is nu een jaar geleden dat ik samen met mijn kleinzoon ben begonnen te bloggen. Hij heeft me aangespoord om te schrijven, om de leegte om mij heen wat op te vullen. Inmiddels heb ik wel een paar vaten aangebroken, maar mijn kelder staat nog vol.

Vorig jaar schreef ik rond deze tijd ook een kerstgedachte. Hierin verwees ik naar de digitale kloof. Een put waarin velen zijn gevallen. Mijn generatie. Wij kunnen alle technologische ontwikkelingen niet bijbenen. Wanneer ik mij begeef op Facebook of Twitter, voel ik me alleen nog maar ouder dan ik al ben. Ik kijk dan naar mijn scherm waarop een overdaad aan informatie voorbij raast zoals ik vanachter mijn rollator zou kijken voor ik een snelweg moet oversteken. Ik kom er niet doorheen. Door beide werelden niet.

Toch wil ik mij niet laten ontmoedigen door al het digitale geschreeuw en levensechte getoeter. Ik wil blijven vertellen, mijn woorden blijven delen. Ik wil de buitenlucht blijven opzoeken, de dennenlucht van de Veluwse bomen om mij heen blijven inademen. Ik wil blijven waar ik nu woon, ik wil mijn autootje nog eens instappen, het gaspedaal intrappen. Ik wil mijn Facebookpagina behouden, mijn fans, mijn kleinkinderen, daar wil ik bij blijven. Ik wil meedoen met gesprekken, blijven zeggen wat ik te melden heb al herhaal ik het duizendmaal. Ik wil stukjes conference blijven oprakelen van overleden cabaretiers, ik wil blijven citeren uit mooie dichtbundels. Ik wil onderdeel blijven van, ik wil in zijn geheel genieten, niet meer wenen om mijn man en hoe de oorlog… Ik wil geen medelijden, wel blijf ik zeuren, in jouw oor, daar wil ik zijn, daar ga ik naartoe, daar zal mijn laatste ademtocht zich in jou nestelen, daar in jouw lichaam, in jouw ziel, daar zullen mijn woorden beklijven en ikzelf voor eeuwig. Ik blijf!

Vrolijk Kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar,

Jouw oma

“Komt een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen”
(Leo Vroman)

Eén gedachte over “Is dit geen mooie kerstgedachte 2.0”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.