Kauwgombal

Toen ik nog op school zat kauwde ik altijd ontzettend veel kauwgomballen. Als ik de smaak eraf had gekauwd, gooide ik deze niet weg. De kauwgom plakte ik dan onder mijn schoolbank.

Als ik weer genoeg geld had voor een nieuwe bal, kauwde ik hier even op en voegde die samen met het oude plaksel. Een steeds groter wordende massa vulde dan mijn mond.

Vaak moest ik voor straf in de hoek staan, of werd ik het lokaal uitgezet. Ik was een lastpak, brutaal en haalde altijd kattenkwaad uit. Zo dipte ik bijvoorbeeld de puntjes van de mooie blonde haarlokken van het meisje voor mij in mijn inktpotje.

Soms kreeg ik slaag. Dan moest ik mijn handen ophouden en sloeg de juf erop met een grote houten liniaal. Maar op een dag had ik haar tuk.

De juf sloeg terwijl ik in mijn handpalm een plakkerige brei van minstens twee maanden aan kauwgomballen had liggen. De liniaal bleef erin vastzitten als wapening in beton.

De klas lag dubbel van het lachen. De juf was woedend en stuurde me de klas uit. Ik trakteerde mezelf op een…

Juist!

Die liniaal is er nooit meer uitgekomen. De juf moest een nieuwe kopen. En ik moest van vooraf aan beginnen met kauwen.

2 gedachten over “Kauwgombal”

  1. O oma wat komt mij dit soort streken bekent voor. Ik was ook een lastpak ik had het ook altijd gewoon gedaan ook al deed ik niets!!!!!!!!
    Ik heb ene keer een bos sleutels naar mijn hoofd gekregen maar door een of ander reflex gooide ik hem direct terug waar die vandaan kwam ja reflexen hë. Weer een leuk verhaal van u. Uw kleinzoon geweldig wat hij schrijft en het leuke is ik weet over wie.
    Groetjes Sandra de Graaf

    1. Leuk dat het je zo bekend voorkomt. Ik had het vroeger ook altijd gedaan. Gelukkig zijn ze tegenwoordig wat milder, de leerkrachten. In mijn tijd kon je er soms aardig van langs krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.