Laatste avondmaal

Een groot fort van hout
Volle maan
Zee van licht en ruimte
De baai klotst, het kampvuur knispert

Het is mooi hier en fijn
De wind door mijn haren en die van mijn dochter en door de afgerafelde vlaggen boven het bouwwerk
Dit is met liefde gemaakt

Uren, dagen, maanden, jaren?
Zwoegen
Sterke en minder gespierde bovenlijven
Vrouwenlijven, Nederlandse, Antilliaanse

“Dit biertje is lekker zeg”
“Slaapt ze?”
“Ja”
“Wat is ze mooi zo”

Dit is geen villawijk, geen slavenhut
Vanavond is dit ons eiland
Dit is voor ons gebouwd
Dit moment

Er komt een auto aan
Zullen ze ons niet en de vrouwen
Ik heb een kind
Iemand moet gaan kijken

“We gaan levend ten onder, dit smaakt goed”
“Ja”
“Ons laatste avondmaal”
“Proost”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.