Museum of Angels

Had ik je al verteld over dat museum dat ik ga bouwen
Over de onzichtbare schepsels die naakt van watervallen springen
Met het water verdampen
Verdrietig, verlegen maar verheven boven jou wezen
’t Zijn van kristal zuurstof, gorgelend een bed van luchtbellen

Ze zijn zo lief onschuldig aaibaar, aai ze maar
Een silhouet van lucht, zo zacht, zo niets, zo alles
Zo verheven bovenaan de waterval

Val er mee samen, val samen
Stap in haar contouren
Laat je omlijsten
Haar frame, haar schone wijsheid

Wees niet bang mijn kind, mijn zoon, mijn vader
Mijn vijandelijke vriend, mijn dochter, moeder, mezelf en later
Haar vleugels wapperen schaduwwarmte rond je rondheid
Je bent niet hoekig
Maar samengesmolten bloemenbal, gerezen bladerdeeg en al
Je huilen stal, zij, die je huilen stal
Omlijst in haar ijzig warme huid, een superstrak superwoman pak
Voel hoe glad, hoe lekker, proef je de hemel al

Daar zal zij met jullie aardse schoonheid
Ja, ja, jaaaaa van de waterval
De diepgezonken watercellen, het fundament
Jij, jij en je overgroot God, een donkere grot
En planeten, Venus bellen
Met haar dansen op marsmannen muziek
In trance op het podium ineen klappen, samen met de splinters, het publiek en
De kale mannen

Eén brei onderwater drummen
Haar gitaarsolo rond haar lichaam die nu van jou is soleren
En Bas, golven leren

Had ik je verteld over dat museum
Dat ik onderwater ga zwemmen
Dat de lucht aarde ontstijgt, dat zij de hemel zal zijn, haar schilderij bij mij blijft
Dat jullie onderwater van de waterval zullen zijn
Dat ik Jim Morrison aan de horizon’s pijn verdrijf

In dit museum
Jouw museum
Muze, mmmmuze, mmmmuze

Muziek is fijn heh 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.