Ontstoken ogen

Afgelopen week kwam ik bijna geen enkele dag toe aan een middagdutje. De maatschappij is wreed heden ten dage. Een snelweg zonder vluchtstrook. Elke morgen sta ik op met een zwarte snor van asfalt, smeulend op mijn bovenlip. En ik heb nog niet eens een auto. ‘K had dikke ogen, van staren naar te snel verkeer. Oudjes geef ik allang geen voorrang meer.

Ik dacht in eerste instantie dat het slaap gebrek was. Een week lang geen siësta is zelfs voor jonge Hollanders een marteling. Ik kijk mezelf in de spiegel aan, Gioia bungelt aan m’n arm, ze vind zichzelf prachtig. Haar vader ook, z’n hart klopt onder z’n oogbollen. Alleen ’t bloed voelt vergiftigd. Dikke wallen, hoeveel slaap heeft een 27 jarige nodig. Na drie dagen ben ik t zat. Paniek slaat me om ’t lijf en ik grijp de telefoon. Niks voor mij. Huisartsen heb ik het liefst aan een satéstok.

Ik zie ineens katten onder het ijs, beren langs de weg. Gioia heeft ook ontstoken ogen, ik weet het zeker. Als ik haar onderste ooglid naar beneden trek meen ik donkerder rood te zien dan normaal is. Wat weet ik, ik werk in de zorg met veel liefde maar zonder opleiding. Mondje dicht hè. “Vanmiddag 14.00 uur en 14.10 voor je dochter”. Ja best, een huisvader heeft geen verplichtingen.

Bij de huisarts aanbeland til ik Gioia uit de wagen. Paars ja, en ik ben haar vader til ‘r op en iedereen mag het zien. En ik neem de lift, want ik heb een baby in m’n armen. 2 Hoog, de deuren gaan niet open. Die kleine kijkt me verwachtingsvol aan. Laat niks merken, denk ik bij mezelf. Je bent nu niet meer alleen op de wereld. Middagslaapjes zijn voor homo’s. Ik bel de brandweer, de politie en een ambulance.

Twee uur later worden we verlost. Gioia lacht een broeder tegemoet. Ik moet me inhouden, niet omhelzen, niet omhelzen. De huisarts was ook op alle commotie afgekomen. “Wat kwam je hier eigenlijk doen?”. Ik liet m’n oog zien en die kleine. Stel je voor, dat haar ogen er ineens uitrollen. Het gaat me niet om mezelf. “Niks aan ’t handje, slaap er maar een nachtje over”.

“Je wordt toch voorzichtiger hè”, probeer ik me thuis nog te redden tegenover m’n vriendin. Er was echter geen ontsnappen meer aan. Ik ben een mietje die een kind heeft verwekt. Maar wel een verdomd knap kind zeg. Ze heeft de ogen van d’r vader.

4 gedachten over “Ontstoken ogen”

  1. Ja, het is goed dat je het op Facebook zet. Ik vind het trouwens een mooi streven van je, dat je elke week een column wilt gaan schrijven. Ik ben echt geïnspireerd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.