Rimpels

Zij dook jong en ongerimpeld in het water
Alle jongens keken haar duik na
Tot zij verdween

Het water koud, werd warmer met de diepte
De duik, eindeloos, de bodem bleef op afstand
Boven haar golfde het van wat nog komen moest

Streng na maanden onderwater ademen
Zwom zij naar de lucht
Na 18 jaar klom zij aan wal
Alle jongens waren mannen
Zij een naakte vrouw in al haar glorie

Slechts 1 man nam haar mee
Hij kleedde haar
Het leek romantiek, gepast
Het fatsoen droogde haar op

Maar thuis bleef daar niks van over
De perversiteit droop van beide af
Het vocht dat keerde weder
Ze dreven in elkaar

Daaruit kwam mijn vader voort
Hij nam mijn moeder mee
Kleedde haar
Maar ook zij hielden de schijn op

Want hier ben ik
Vers aan wal, maar naakt gebleven
Om te vertellen
Een kind komt niet vanzelf

Laten wij nu niet doen alsof
Ons schamen voor de beesten die wij zijn
Maar laten we het vieren
Dat wij viezer neuken dan de dieren

En dat mijn oma nu gewassen wordt door jongens zoals ik
Haar borsten nu gerimpeld door het zwemmen in de zee
Het maakt de schoonheid van haar jeugd des te mooier

Eén gedachte over “Rimpels”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.