Robin

De open vlakte onthult het niets
Omhult alles
Zoals je op een verder leeg terras nooit alleen zit

Laatst vroeg iemand waarom ik alleen gekomen was
Hij zat daar met een vriend
Ik zei: we zijn allemaal alleen gekomen

Drie vriendinnen gaan naast mij zitten
Ik knijp mijn ogen dicht
Inhaleer keine wolkje van hun sigarettenrook
Neem een paar slokken groene Himalaya thee
Ze praten over sex
En zijn verdriet

De lach verplaatst zich
om het even
door het leven
Maar nu zonder Robin

Zo’n open vlakte
Daar vergaap ik me aan het onnavolgbare gefladder
En bedenk hoe statisch
Zo’n helikopter is

Wil zij wel een vriend hebben die twee keer in de week drugs gebruikt?

Het is allemaal zo fragmentarisch
Zo sta je binnen te bedenken wat je moet doen
Zo schuift buiten de zon in je gezicht
Merk je vlinders op
Veel te licht voor het waaien

Hij kreeg op één dag meer dan duizend euro aan boete’s
Terwijl hij chocolade fondue moest bezorgen
Zijn leven komt maar niet op de rit

Van haar mag hij best LSD gebruiken
Als hij er maar van leert
Alles behalve die kutcocaïne

Echt een mooi woord wil er in dit tot voor kort nog onbeschreven boekje niet opkomen

Gelukkig heeft zij nog een lijstje
Van jongens waar ze allemaal mee naar bed wil
Maar baby’s
Die wil ze toch echt
Met Robin