Vliegende vellen

Tja de terugreis, ’t duurde maar 18 uur. Van Bali tot Nederland. Dan ga je toch maar wat opschrijven, om de tijd wat te doden.

’t resultaat

Vliegende vellen

Vliegende vellen op het vliegveld tellen
Op het spik spat marmer
Op het gladde glib
En ik weet niet waer

O-VER-AL-TIJD
Nooit te laa laa
En ’t nooi’t op tijd

Was je niet te vroeg
Dan was het ook niet goed

Verkracht de dag
Verneuk je avond
Vertrek naar morgen
Leef niet van-
Maar ook niet donderdag

Staar naar vrijheid
Want dat bestek!
Dat loopt niet weg naar nergens
Van de ene naar de andere cel

Dat vliegt niet van spik spat marmer hallen
Grote hollen
Neonlampen

Zij naar links
Hij naar rechts
Kris kras irritant gedrag
Alleen maar om je leven
Het seizoen, de dag

Te camoufleren
Te metafysiseren
Te ontsnappen aan je geklaag

En het vreet aan je
Onmens, onrust
Om ergens waar zij niet zijn
En dan toch weer terug
Want daar is uiteindelijk ook niks te doen

Je schreeuw vrijheid van de daken
Vrijheid van het overvolle strand
Je schreeuwt vrijheid van het te lauwe, te warme
Of te koude
Vanuit te grote hallen
Te nauwe kutjes
Westers paleis, Oosterse hutjes

Je schreeuwt vrijheid uit je dichtgeteerde longen

Je wilt opnieuw geboren worden
Maar slechts doodgaan is de vlucht waarop je wacht

Last boarding call
Krabbel nog maar wat
Op het vervliegende vel

En meng je op het spik spat marmer
Op het gladde glib
En vertrek naar nergens
Of ik weet niet waer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.