Winnaars hebben vrienden

Winnaars hebben vrienden. Zo is het altijd al gegaan, zo zal het blijven gaan. Ik herinner me nog mijn begintijd als dichter. Na toejuichingen uit verschillende hoeken en gaten, dacht ik meteen de wereld te kunnen veroveren met mijn poëzie.

Dat viel zwaar tegen. De momenten waarop ik word omhelsd zijn schaars. Maar daardoor des te inniger. Tussen de omarmingen in, schrijf ik van dag tot dag. Ik schrijf over de liefde, te cliché voor papier.

Mijn dochter kruipt achter me langs, graait weer eens in de verboden plantenpot, neemt een hap aarde. Ik vertel haar dat ze daar vanaf moet blijven, pak ‘r op en leg haar op het grote bed.

Ik kruip ernaast. We kijken samen naar boven, schaterlachjes en ze tilt me op. Ze houdt me hoog in de lucht en brabbelt haar eerste woordje: “kaasfondue”. Ik geef haar groot gelijk.

Papa behoeft geen titel en zijn vriendschap hoeft geen naam te hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.